Proces
Van observatie naar vorm
Arnolds werk begint vaak bij iets wat anderen voorbijlopen. Een omgevallen boom. De grillige lijn van een landschap. Staal dat door tijd en weersinvloeden een nieuw oppervlak heeft gekregen.
Juist in die ogenschijnlijk toevallige vormen ziet hij lijnen, spanning en beweging die het vertrekpunt kunnen worden voor een nieuwe sculptuur.Een vorm die regelmatig terugkeert in zijn werk is die van het cijfer 7.
Niet vanwege het cijfer zelf, maar vanwege de krachtige vormentaal die erin besloten ligt. Een verticale beweging die overgaat in een scherpe richting. Krachtig en standvastig, maar tegelijkertijd elegant. Precies die spanning tussen kracht en verfijning vormt een rode draad door zijn werk.
In het atelier begint vervolgens het onderzoek.
Metaal wordt gesneden, gevormd en gelast. Vlakken worden onder spanning gebracht, lijnen aangescherpt en oppervlakken verfijnd. Arnold laat zich daarbij niet alleen leiden door een vooraf bedacht ontwerp, maar ook door wat het materiaal tijdens het maakproces prijsgeeft.
Zo ontstaat iedere sculptuur in een voortdurende wisselwerking tussen idee, materiaal en techniek.
Arnold voert het volledige proces zelf uit: van de eerste vorm tot het lassen, slijpen en uiteindelijk polijsten van het oppervlak. Soms verdwijnen de zichtbare sporen van dat intensieve maakproces vrijwel volledig. Wat overblijft lijkt vanzelfsprekend: een heldere vorm, een vloeiende lijn, een spiegelend oppervlak.
Maar juist achter die ogenschijnlijke eenvoud schuilt het vakmanschap.
Geen twee werken zijn hetzelfde. Iedere sculptuur ontstaat vanuit een nieuwe observatie, een nieuw onderzoek en de zoektocht naar het moment waarop materiaal verandert in vorm.